Archive for the ‘Kompozytorzy’ Category

Życie prywatne czasem płata figle. A płata takie, że trudno cokolwiek się zebrać by przygotować materiał do opublikowania. To czym żyłem w ostatnim kwartale to wyłącznie pracą nad samym sobą nad przełamywaniem barier w powrocie do cywilizacji. Samotne z wyboru 3 miesiące jednak kończę. Wracam do życia, a na dobry początek wybrałem bardzo radosny pełny życia koncert na rożek basetowy, skrzypce i basso continuo w F-minor Antoniego Vivaldiego z numerkiem RV499. Przez te kilka miesięcy i ostatnie ubiegłego roku bardzo chętnie i często do tego koncertu wracałem.  Proszę posłuchaj tego koncertu.

Krótki wpis z dwoma utworami z Requiem KV 626 Wolfganga Amadeusza Mozarta

John Eliot Gardiner dyryguje angielskim zespołem Baroque Soloists oraz Chórem Monteverdiego. Ten występ był filmowany w Palau de la Musica Catalana, Barcelona, w grudniu 1991.

Msza Requiem w tradycji katolickiej to modlitwy za dusze zmarłych. Niektóre części liturgii, które mają być śpiewane są tym, co stanowią całość kompozycji Mszy Requiem, w tym Mozarta.

Struktura wykonania przedstawia się następująco:
1. Introit
2. Kyrie
3. Sekwencja: a. Dies irae b. Mirum Tuba c. Rex tremendae d. Recordare e. Confutatis f. Lacrimosa
4. Offertorium: a. Domine Jesu Christe b. Hostias
5. Sanctus
6. Benedictus
7. Agnus Dei
8. Lux Aeterna

Read the rest of this entry »

Przepiękny, głęboki na początku tragiczny dający wrażenie opowieści o zmaganiach z wielką nieokreśloną siłą. W bardzo niezwykły sposób przechodząca muzyka od bardzo zdecydowanych akordów przechodzi w spokojniejsze tony, od solisty do całej orkiestry. To naprawdę niesamowite i cudownie zaprojektowane dzieło.

Druga część już spokojna pełna nadziei, która wyraża odejście od problemów, zgodę na los. Zdecydowanie wycisza ludzką duszę. Daje jednak jak w chińskim symbolu równowagi Jing Jang wskazówkę że może się wszystko wydarzyć, to że jest dobrze nie musi być tak zawsze, ale jednak niekorzystne prądy się zmienią i dobre znów wróci. W 2 części koncertu czuć muzykę pełną życia, zaangażowaną w ludzką dolę, tę dobrą kochaną ale też z elementami bólu i cierpienia. I to wszystko sprawia, że słuchając tej muzyki wsłuchani, nasze wnętrze doznaje prawdziwego filmu z którym mierzy się nasze sumienie. Niekiedy zapłaczemy w czasie tej części, wywoła on uśmiech, ale przede wszystkim jest to bardzo oczyszczające doznanie. Doznanie dzięki któremu stajemy się lepsi, bardziej wartościowi. Poszukujący tego światła które oświetla nam drogę do prawdziwej wolności, jako wolnych od grzechu ludzi gotowych na spotkanie z wiecznym światłem.

W 3 części tego koncertu-tryptyku, Amadeusz obiecuje nam poznanie tego piękna. Jest przepiękna anielska muzyka radosna, która daje nam poczucie dumy z osiągniętych sukcesów w walce z przeciwnościami, z pokusami.

To prawdziwa nagroda osiągnięcie stanu doskonałej duszy czystego sumienia jeszcze teraz za życia. Ta muzyka jest jak przewodnik świetlistej drogi do Boga. Przez cierpienia wysiłek do Doskonałości. Per Aspera Ad Astra -- ta stara łacińska maksyma wypełnia się w całości dając tu jednak nagrodę, pokazując naszej niewierności i niewiedzy to co nas spotka. Spotka nas Światło i Poznanie. Muzyka całego choć tak krótkiego koncertu jest jak pigułka zamykająca całą mądrość Króla Salomona. Od praprzyczyny wszystkiego po Koniec końców. To arcydzieło samo w sobie którego można słuchać raz po raz.

Cudowne i przepiękne polecam gorąco

ClassiCafe

Pierwsza część 20 koncertu KV 466 -- Cadenza -- Allegro

Druga część 20 koncertu KV 466 -- Romance

Trzecia część 20 koncertu KV 466 -- Rondo (Allegro Assai)

Wykonanie przedstawione w filmach z serwisu YouTube jest dziełem zmarłego w 2000 roku austriackiego niezwykle barwnej postaci Friedricha Guldy, jego biografię w wersji tłumaczenia serwisu Google możesz przeczytać przechodząc to strony tłumaczenia poprzez ten link

Le Nozze di Figaro

Wesele Figara – Opera została wykonana po raz pierwszy 1 maja 1786 roku w wiedeńskim Hofburgtheater. Autorem libretta był nadworny dramaturg cesarza -  Lorenzo da Ponte (1749-1838), który swoją sztukę napisał w oparciu o komedię Beaumarchais’a - ”Le mariage de Figaro”.

Pierwotna sztuka francuskiego dramaturga po paryskiej premierze pod koniec 1784 roku wprowadziła wielkie zamieszanie w środowisku europejskiej arystokracji, krytykując jej pozycję i przywileje. Cesarz Józef II (1741-1790) właśnie z tego powodu zakazał początkowo wystawiania tej skandalicznej sztuki na wiedeńskiej scenie. Już sam zakaz jednak odniósł odwrotny skutek i wzbudził zainteresowanie szerokiej publiczności jej treścią, zapewniając Mozartowi sukces
Kompozytorowi oraz Da Ponte udało się przekonać cesarza, że można oczyścić tekst z wszystkich akcentów politycznych i wystawić sztukę jako operę w języku włoskim. Ostatecznie cesarz dał się udobruchać i wyraził zgodę. Da Ponte napisał libretto w ciągu zalewie sześciu tygodni, a Mozart wykorzystał je do stworzenia wspaniałej opery komicznej.

Czytaj też anegdotę o operze

Słuchając muzyki klasycznej słuchamy różnego typu głosów. Jednym z nich jest Sopran. A jednym z najlepszych obecnie, najbardziej przeze mnie cenionych jest głos wspaniałej rosyjskiej sopranistki Anny Netrebko. Anna obecnie to tuż gwiazda najwyższego kalibru. Mam nadzieję, że te parę klipów wideo jaki przygotowałem do obejrzenia, w pełni potwierdzą moje słowa.